Zoek een artikel

Leukoplakie van het mondslijmvlies is een potentieel maligne afwijking. Hiermee wordt bedoeld dat er een verhoogde kans is op het ontstaan van een plaveiselcelcarcinoom. De term leukoplakie van het mondslijmvlies is een klinische diagnose voor een overwegend witte afwijking die niet direct als een andere witte, goed definieerbare afwijking van het slijmvlies kan worden herkend. Orale leukoplakie is meestal een asymptomatische slijmvliesafwijking die bij ongeveer 1% van de volwassen bevolking voorkomt. Tabaksgebruik wordt beschouwd als de belangrijkste etiologische factor. Van alle leukoplakieën ontaardt ongeveer 2% per jaar in een plaveiselcelcarcinoom. Een patiënt met een leukoplakie wordt meestal verwezen naar een MKA-chirurg die een biopsie verricht voor een definitieve histopathologische diagnose.
De uitslag van het histopathologisch onderzoek, die kan variëren van hyperkeratose tot een invasief plaveiselcelcarcinoom, bepaalt de behandeling. Het verdient de voorkeur elke leukoplakie te verwijderen. Aansluitend zal de patiënt veelal langdurig worden gecontroleerd.

Bij patiënten met psoriasis wordt de aandoening artritis psoriatica vaak gemist en zal de behandeling onvoldoende effectief blijken. In het UMC Utrecht werken de dermatologen en reumatologen samen op een psoriasisspreekuur, waarbij onder andere alle patiënten worden gescreend op de aanwezigheid van artritis psoriatica. Deze klinische samenwerking biedt tevens de mogelijkheid voor translationeel onderzoek. Door gebruik te maken van de zogenoemde systems medicine approach waarbij diverse lagen informatie van de afweercellen worden onderzocht en een grote hoeveelheid gegenereerde data vervolgens wordt geanalyseerd door computermodellen. Het doel is om diagnostische en prognostische biomarkers te identificeren en nieuwe therapeutische aangrijpingspunten te vinden voor deze patiënten.

Technologie is het middelpunt van maatschappelijke en zakelijke ontwrichting. We worden dagelijks geconfronteerd met de enorme hoeveelheid technische mogelijkheden. Welk effect heeft dit op werkgelegenheid, sociale cohesie en gezondheid? Digitale technologie zal ook een hulpmiddel zijn bij het oplossen van veel hedendaagse problemen en kan zorgen voor betere zorg voor elkaar, en voor de miljarden mensen die nu geen toegang hebben tot de zorg.

Gezondheidszorg blijft een van de grotere uitdagingen. Het vraagt een steeds groter deel van het BNP en raakt ieder individu. Het is duidelijk dat de huidige modellen die halverwege de vorige eeuw zijn gemaakt niet toereikend meer zijn voor de chronische zorg van vandaag. Dus hoe kunnen we een verschil maken in het leven van miljarden die lijden aan chronische aandoeningen? Met sensor- en cloudtechnologie kunnen we over grote hoeveelheden data beschikken die zorgprofessionals een dieper inzicht en een beter voorspellend vermogen geven in iemands gezondheidstoestand. Het geeft ons ook de mogelijkheid om gezondheidszorg te brengen naar plaatsen die voorheen buiten bereik lagen door gebruik te maken van e-health-oplossingen en algoritmes die patiënten identificeren die interventie nodig hebben.

Kunstmatige intelligentie geeft ons de mogelijkheid om grote stappen te maken in precisiediagnose en persoonlijke behandelingen. We hebben nu al systemen die enorme datasets kunnen interpreteren en kunstmatige intelligentie kan ons helpen om de juiste informatie op het juiste moment te hebben in de juiste context. Hiermee kunnen we first-time-right diagnoses leveren op eg naar een meer gepersonaliseerde behandeling, waarmee we betere uitkomsten hebben tegen lagere kosten. Er zijn steeds meer mogelijkheden voor artsen om patiënten op afstand te helpen.

Dit is niet enkel iets waar westerse economieën profijt van hebben. Onze Philips Future Health Index heeft uitgewezen dat juist minder ontwikkelde economieën zich meer comfortabel voelen met het gebruik van verbonden technologieën. Wij hebben de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat iedereen kan meeprofiteren van de fantastische mogelijkheden van digitale technologie.

Lentigo maligna (LM) is het meest voorkomende melanoom in situ. Omdat het LM gerelateerd is aan cumulatieve zonblootstelling, komt deze diagnose vooral voor in het gelaat bij oudere patiënten. In dit artikel bespreken we de voor- en nadelen van de meest toegepaste behandelingen van het LM in Nederland, waaronder conventionele excisie, micrografisch gecontroleerde chirurgie, imiquimod al dan niet in combinatie met een ablatieve laser en zorgvuldige follow-up.

In de afgelopen decennia is er weinig vooruitgang geboekt bij de behandeling van patiënten met matig tot ernstig constitutioneel eczeem (CE). Orale immunosuppressiva zoals ciclosporine A (CsA), azathioprine, methotrexaat en mycofenolzuur worden regelmatig toegepast, echter een groot deel van de patiënten stopt deze middelen vanwege bijwerkingen en/of ineffectiviteit. In 2014 verschenen de eerste resultaten van een fase 1-studie met dupilumab, een humaan monoklonaal antilichaam gericht tegen de interleukine-4-receptor, bij patiënten met matig tot ernstig CE. Dupilumab resulteerde in een snelle en sterke reductie van het eczeem en de jeukklachten. Hierna volgde een uitgebreid fase 2ben 3-programma, waarbij ruim 2500 matig tot ernstige CE-patiënten geïncludeerd zijn. In twee parallel uitgevoerde gerandomiseerde dubbelblind, placebogecontroleerde fase 3-trials (n= 1379 patiënten) bij patiënten met matig tot ernstig CE en onvoldoende respons op lokale steroïden, resulteerde dupilumab monotherapie in een reductie van 50% in EASI-score bij 61-69% van de patiënten (placebogroepen 22-25%); EASI 75 werd bereikt in 44-52% in de dupilumabgroepen vergeleken met 12-15%
in de placebogroepen. De resultaten van een langetermijnstudie met dupilumab (52 weken, in combinatie met lokale corticosteroïden ) laten een aanhoudend significant effect zien op alle uitkomstmaten. De resultaten van studie bij patiënten die eerder bijwerkingen/ineffectiviteit of een contra-indicatie voor CsA hadden, worden op korte termijn verwacht. Recent zijn fase 1- en 2-studies uitgevoerd met monoklonale antilichamen gericht tegen IL-13 en IL-31. De eerste resultaten van de studies met anti-IL31 zijn inmiddels gepubliceerd en laten significante effecten zien op jeuken slaapklachten bij patiënten met CE.

Enkele experimentele studies tonen aan dat inhalatieallergenen een relevante trigger zouden kunnen zijn bij patiënten met constitutioneel eczeem. Bij gesensibiliseerde patiënten is verergering van de huidafwijkingen beschreven na inhalatie of huidcontact met deze allergenen. Er is echter onvoldoende bewijs dat reductie van blootstelling tot verbetering van het eczeem leidt. Routinematig bepalen van specifiek IgEinhalatieallergenen lijkt niet zinvol te zijn. Bovendien, is de klinische relevantie van IgE-sensibilisatie op het eczeem lastig te bepalen. Plakproeven bij constitutioneel eczeem kunnen noodzakelijk zijn om uit te sluiten dat een allergisch contacteczeem bijdraagt aan het huidbeeld. Indicaties voor plakproeven zijn onder andere: verergering van eczeem, onvoldoende respons op topicale therapie, een atypische distributie van het eczeem, en het ontstaan van eczeem in de adolescentie of op volwassen leeftijd. Een aandachtspunt bij het uitvoeren van plakproeven bij patiënten met constitutioneel eczeem is de verhoogde kans op irritatieve reacties.

De epidermis is de belangrijkste belemmering voor een effectieve topische behandeling. Doorgaans hebben geneesmiddelen met een hydrofiele structuur en een hoog moleculair gewicht een bijzonder lage biologische beschikbaarheid. Verschillende fysische en chemische technieken worden gebruikt om de toediening van deze geneesmiddelen te verbeteren. In de laatste jaren heeft de laser assisted drug delivery zich ontwikkeld tot een veelbelovende techniek voor de toediening van uiteenlopende geneesmiddelen.

Het gebruik van medische applicaties (app) op de mobiele telefoon wordt steeds populairder. Er zijn verschillende apps op de markt, waaronder de Skin Vision app (SApp), die na upload van een foto en analyse met behulp van kunstmatige intelligentie huidkanker vroegtijdig belooft op te sporen. Recente studies over de SApp laten zien dat na preselectie door een dermatoloog op melanocytaire, voor melanoom verdachte laesies een sensitiviteit van 73% en specificiteit van 83% voor de diagnose melanoom bereikt kon worden. Daartegenover staat onze studie waarbij geen overeenkomst tussen de rating van de SApp en de dermatoloog werd gevonden. Hierbij konden patiënten zelf de laesies uitkiezen. Eerder in de literatuur werd erop gewezen dat leken en ook een kunstmatig algoritme het verschil tussen melanoom en benigne lookalikes niet kunnen maken omdat ook een laesie zoals een verruca seborrhoica er onregelmatig en grillig uit kan zien. Fout-positieve beoordelingen kunnen leiden tot verhoogde zorgconsumptie en -kosten en een beperkte sensitiviteit tot vertraging van de diagnose melanoom.

In dit artikel worden enkele aspecten van tandpasta en contactallergie daarvoor besproken: (1) wat is de samenstelling van tandpasta; (2) hoe vaak komen contactallergische reacties op tandpasta voor; (3) wat is het klinische beeld daarvan; (4) wat zijn de oorzakelijke bestanddelen (de allergenen/haptenen); en (5) hoe kan tandpasta het beste worden getest?

Two patients are presented with cutaneous lesions leading to the diagnosis of blastic plasmacytoid dendritic cell neoplasm (BPDCN). BPDCN is a rare, aggressive hematologic malignancy with infaust prognosis. Managment is often limited to palliative therapies.