Veelgestelde vragen

De BBC heeft de afgelopen jaren diverse vragen gekregen van leden over de vergoeding van UVB thuis. Bij UVB thuis kan hetzelfde zorgproduct gedeclareerd worden als voor UVB in de zorginstelling. Daarbij moet de zorginstelling een aparte rekening van de UVB thuisleverancier betalen. De vaste kosten voor lichtcabines en personeel in de zorginstelling lopen ook door. Voor sommige zorginstellingen is de vergoeding van het zorgproduct onvoldoende om alle kosten te dekken.

De BBC herkent dit probleem en heeft geprobeerd hier een oplossing voor te zoeken. De BBC is er voorstander van dat zowel UVB in de zorginstelling als UVB thuis naast elkaar worden aangeboden. Daarmee wordt voor elke patiënt passende zorg geleverd. De BBC heeft een poging gedaan bij de NZa om de financiering voor UVB aan te passen met een concept wijzigingsverzoek, waarbij er een apart tarief voor UVB in de zorginstelling en voor UVB thuis zou komen. Zorgverzekeraars Nederland geeft aan dat we er dan rekening mee moeten houden dat het tarief voor zorgproducten lichttherapie in de zorginstelling met 12% gekort wordt als er een apart tarief voor lichttherapie thuis komt. Dat zou een verslechtering van de huidige situatie betekenen. De BBC adviseert om die reden het wijzigingsverzoek niet formeel in te dienen bij de NZa.
Na zorgvuldig overleg met het bestuur is besloten om het advies van de BBC te volgen en geen wijzigingsverzoek bij de NZa in te dienen. Dat betekent dat wij vanuit de NVDV helaas niks kunnen betekenen om de vergoeding voor UVB thuis te verbeteren. Het advies is om als zorginstelling zelf met de UVB thuisleverancier goede afspraken te maken.

Het handigst is om te kijken op deze website. Met het invullen van de linkerkolom: specialisme (310), diagnose en verrichting (NB vergeet niet het aantal keer verrichting in te vullen, omdat dit invloed kan hebben op de afleiding) gevolgd door de knop ‘afleiden’ krijg je te zien of het tot een zorgproduct (DBC) leidt of tot uitval.

Ja. Antwoord NZa: Daglichttherapie. Je hebt het probleem aangekaart aan dat ziekenhuizen nu huiverig zijn om behandeling met daglicht aan te bieden, omdat ze bang zijn dat zorgverzekeraars deze niet zouden willen vergoeden. Je hebt daarom verzocht om de omschrijving van de code 039076 is “fotodynamische therapie (fotochemische lichttherapie van (pre-)maligniteiten)” aan te passen in “fotodynamische therapie (fotochemische (dag)lichttherapie van (pre-)maligniteiten). We hebben dit verzoek intern besproken. Aangezien de huidige omschrijving van de ZA geen onderscheid maakt tussen kunstlicht en daglicht, acht de NZa het toegestaan dat ook voor de behandeling met daglicht deze ZA wordt geregistreerd.

PDT voor actiniche keratosen en superficiele BCC’s zijn relatief dure behandelingen als dit vergeleken wordt met bv Efudix of cryotherapie. Onderzoek in het verleden heeft aangetoond dat PDT niet effectiever is (zelfs minder effectief) dan Efudix/cryotherapie. Om die reden houden verzekeraars in de gaten hoeveel procent van de AK’/BCC’s behandeld worden met PDT. Ze zijn beducht voor praktijkvariatie en hebben redenen om te denken dat PDT als een cash-cow wordt ingezet. Achmea heeft in het verleden aangegeven dat ze tot 7,5% PDT als acceptable beschouwen.

De instelling, waar de patient naar verwezen is, mag een nieuwe DBC openen indien het hoofdbehandelaarschap wordt overgedragen aan die instelling. Tevens mag het als de hoofdbehandelaar van instelling 1 in instelling 2 de Mohs’ behandeling uitvoert als dit in instelling 1 niet mogelijk is ivm beperkte faciliteiten.

Code 039615 gebruik je voor de europeze standaard en aanvullende reeks. Deze code mag maar één keer geregistreerd worden. Code 039614 is bedoeld voor specifieke aanvullende testen, zoals bv een schoenenreeks, kapperreeks of tandartsenreeks. De reeks moet minimal 8 stoffen bevatten. De code 039614 mag per reeks geregistreerd worden.

Om helderheid en eenduidigheid te scheppen in de vele excisie-code en de verschillende interpretaties die de ronde deden in dermatolologisch Nederland heft de BBC een document gemaakt over de excisie-codes en het gebruik hiervan. Je kan dit document hier vinden.

De omschrijving van 039146 luidt: verstrekking immunotherapie per infuus of per injectie (excl. desensibilisatie middels immunotherapie bij kinderen zie 039150, excl. behandeling met methotrexaat (MTX) bij kinderen zie 039138) . Hieraan voldoet de injectie met Xolair

Indien er op 1 dag meerdere policontacten plaatsvinden, deze mogen worden geregistreerd mits zij niet aansluitend (in zelfde spreekuur) zijn. Evenzo kunnen ook policontacten bij verschillende subspecialismen én bij verschillende zorgvragen die op dezelfde dag plaatsvinden meerdere polibezoeken geregistreerd worden. Hierbij geldt niet de voorwaarde dat deze policontacten vooraf in de agenda gepland staan.
Een polikliniekbezoek is één bezoek, ongeacht de tijdsduur van het bezoek en ongeacht de inhoud van het bezoek. Bij meerdere polikliniekbezoeken op één kalenderdag dient er sprake te zijn van afzonderlijke (niet aansluitende) polikliniekbezoeken. Als er meerdere zorgvragen tijdens één polikliniekbezoek worden besproken, mag slechts één polikliniekbezoek worden vastgelegd.

De belangrijkste afspraak is, dat je onvergoede zorg niet toch als vergoede zorg declareert. B.v. een overduidelijk benigne laesie excideren, omdat patiënt het lelijk vindt is onvergoede zorg en moet je aan de patiënt declareren en niet aan de verzekeraar (collectieve gelden). Bij twijfel over de aard van de laesie kan je het wel excideren en blijkt het achteraf benigne dan is het nog steeds vergoede zorg: excisis ten dienste van de diagnose.

Voor onvergoede zorg mag je zelf de tarieven bedenken. Je zal eerst moeten kijken naar de kosten en dan een beetje rond te neuzen bij directe concurrenten in je omgeving om marktconforme prijzen te hanteren. Je mag als dermatoloog best duurder zijn dan een privé-kliniek met basisartsen of huisartsen, maar te hoge prijzen is ook niet verstandig.

Met onvergoede zorg heeft de verzekering eigenlijk niets te maken. Behalve als de patiënt een aanvullende verzekering heeft waar bv in staat dat de patiënt bv € 1000,-/jaar mag declareren voor cosmetische zorg. Maar ook dan hoef jij niets aan te vragen van te voren. Voor dergelijke patiënten kan je het best afspreken dat de patiënt de rekening betaalt en zelf met de verzekering regelt dat hij het terugkrijgt. Anders loop je het risico dat je niet betaald wordt. De enige reden om iets van te voren bij de verzekering aan te vragen, is als je denkt dat misschien toch verzekerde zorg zou kunnen zijn.

Via de zorgadministratie krijgen wij de vraag wat de verrichtingencodes zijn van de onvezekerde zorg (o.a sclerotherapie, shave exisie, cryo). Zijn hier nog speciale verrichtingencodes voor en zo ja waar kunnen wij deze codes vinden.

Er zijn verrichtingcodes (OZP’s= overige zorgproducten), die je mag gebruiken in samenhang met vergoede zorg: bv als een patent door de huisarts wordt verwezen voor een verdacht plekje, maar jij ziet op het consult dat het een dermale naevus is, dan kan je patiënt geruststellen: dit consult is vergoede zorg. Blijkt dat de patiënt ondanks dat toch die naevus verwijderd wil hebben dan kan je een OZP registreren. De beschikbare OZP’s vindt je hier. Je mag zelf bepalen welk tarief aan deze OZP hangt. Dat moet je afspreken met je ziekenhuis. Het fijne van OZP’s is, dat als je twee of drie cosmetisch storende naevi weghaalt je ook 2 of 3x deze OZP in rekening mag brengen. Een nadeel van OZP’s is, dat de NZa heeft bedacht dat OZP’s alleen gebruikt mogen worden in combinatie met een DBC (vergoede zorg). Dus als je iemand hebt met beenklachten, waar je onderzoek doet (bv Duplex) en patiënt blijkt varices te hebben, maar niet uitgebreid genoeg om voor vergoeding in aanmerking te komen, dan kan je het consult/Duplex via een DBC declareren en het scleroseren via een OZP. Komt de patiënt 2-3 maanden later nog eens terug om nog wat bij te laten scleroseren, dan heb je eigenlijk alleen nog onvergoede zorg en zou je volgens de NZa geen OZP mogen registreren, maar een DBC die als onvergoede zorg door de patiënt betaald moet worden. Ik hoop dat je het nog kan volgen, maar dit zijn de kronkels van de NZa.
Om deze onlogische manier van declareren (de ene keer OZP en de andere keer DBC) te vermijden, kan je ook gewoon geen codes registreren en eigen facturen maken met eigen prijzen en een omschrijving. Dat doen privé-klinieken ook en de NZa gedoogt dat. Omdat het eigenlijk wettelijk niet mag (n.l. alle medisch specialistische zorg moet via het DBC-systeem) moet je ziekenhuis dit wel goed vinden. Maar zoals ik al zei: de NZa gedoogt dit wel. Enige nadeel is voor de patiënt met de aanvullende verzekering: de verzekering wil altijd een code. Maar die kan je desnoods aan de factuur toevoegen.