Zoek een artikel

Virale, bacteriële en mycotische infecties van handen en voeten veroorzaken niet alleen esthetische problemen, maar ook functionele belemmeringen. Infecties met herpes en humaan papilomavirus (HPV) komen frequent voor ter hoogte van handen en voeten en vormen doorgaans weinig problemen wat diagnose en aanpak betreft. Epidermodysplasia verruciformis (EV) is een genodermatose die gekenmerkt wordt door een abnormale gevoeligheid voor HPVinfecties en ter hoogte van handen en voeten uitgebreide letsels kan veroorzaken. Wat bacteriële infecties betreft kunnen zowel mycobacterium tuberculosis, atypische mycobacteriën en syfilis soms onverwachte klinische beelden veroorzaken. Dermatofyten zijn de meest frequente verwekkers van superficiële schimmelinfecties. Diepe schimmelinfecties komen in westerse landen minder frequent voor. Een sporotrichose kan echter ook in onze patiëntenpopulatie gezien worden. Tot slot kunnen systemische virale infecties ook specifieke acrale letsels veroorzaken, zoals hand-voet-mondziekte, papular purpuric gloves and sock en necrolytisch acraal erytheem.

We presenteren een fysiotherapeute met handeczeem, veroorzaakt door een contactallergie voor een massageolie. Bij epicutaan allergologisch onderzoek werden onder andere contactallergieën aangetoond voor limoneenhydroperoxides, linaloolhydroperoxides en citral. De olie die werd gebruikt, bevatte limoneen, linalool en citral en het is bekend dat etherische oliën hydroperoxides kunnen bevatten. Nadat patiënte de massageolie vermeden had, verdween het handeczeem.

Een belangrijke beperking bij de omalizumabbehandeling van patiënten met chronische spontane urticaria (CSU) betreft de vaste dosis en het gefixeerde doseerinterval (300 mg per 4 weken). Dit artikel biedt een praktische handleiding (algoritme) voor gepersonaliseerde omalizumabbehandeling van patiënten met CSU waarin zowel de mogelijkheid tot aanpassing van de dosis als het doseerinterval wordt beschreven. Een retrospectieve analyse in onze eigen patiëntenpopulatie (n = 63) liet zien dat na ophogen van de omalizumabdosering bij patiënten met een partiële respons, 56% van deze patiënten alsnog een complete respons behaalde. Daarnaast kon bij een aanzienlijk aantal patiënten met een complete respons (n = 24) het doseerinterval uiteindelijk met succes worden verlengd naar acht weken en de behandeling uiteindelijk worden gestaakt. Van deze patiënten bleef 58% in langdurige, complete remissie. Hoewel onze resultaten nog moeten worden bevestigd in een groter prospectief onderzoek, is het voorgestelde algoritme reeds toepasbaar in de klinische praktijk.

De stijgende incidentie van de diabetische voet vraagt om toenemende preventieve maatregelen waarbij de dermatoloog een belangrijke rol speelt. Naar aanleiding van het recent in Den Haag gehouden 8th International Symposium on the Diabetic Foot, geven we een update over belangrijke ontwikkelingen in behandelingen van de diabetische voet. Intraveneuze behandelingen met antibiotica lijken plaats te maken voor orale behandeling en er is toenemende interesse in de wondbehandeling van diabetische ulcera. De rol van de dermatoloog bij de behandeling van patiënten met diabetische ulcera wordt nader besproken.

In de huidige psoriasisrichtlijnen wordt een maligniteit in de voorgeschiedenis als relatieve contra-indicatie genoemd voor behandeling met een biologic. In deze CAT hebben we onderzocht of het gebruik van biologics bij psoriasispatiënten leidt tot een verhoogd risico op een recidief van een eerdere maligniteit. Alleen voor TNF-alfaremmers konden conclusies worden getrokken. De resultaten lieten zien dat een TNF-alfaremmer geen verhoogd risico lijkt te geven op een recidief. Daarnaast werd er ook geen verhoogd risico gevonden op een tweede primaire tumor. Hierbij zijn echter wel enkele kritische kanttekeningen te maken, zoals mogelijke selectiebias, te beperkte follow-upduur, een klein aantal psoriasispatiënten geïncludeerd in de geselecteerde studies, en mogelijke verschillen tussen verschillende typen maligniteiten. Het blijft daarom goed om per individu een beslissing te nemen over het starten van een biologic bij psoriasispatiënten met een maligniteit in de voorgeschiedenis.