Zoek een artikel

Urticariële vasculitis is een zeldzame kleinevatenvasculitis gekenmerkt door urticariële huidafwijkingen die langer dan 24 uur persisteren en die histopathologisch tekenen van een leukocytoclastische vasculitis vertonen. De ziekteernst is variabel en vooral de varianten met een verlaagd complement kunnen geassocieerd zijn met systemische betrokkenheid van meerdere organen en een ernstiger ziektebeloop. Daarom is het voor de dermatoloog van belang om urticariële vasculitis te herkennen en te onderscheiden van frequenter voorkomende dermatosen die zich presenteren met urticaria. In dit artikel wordt een overzicht gegeven van urticariële vasculitis.

Systemische vasculitis op de kinderleeftijd is over het algemeen zeldzaam. Een aantal aandoeningen komt juist op de kinderleeftijd vaker voor (IgA-vasculitis, voorheen Henoch Schönlein Purpura en de ziekte van Kawasaki). Daarnaast komt vasculitis in de huid voor als reactie op een andere onderliggende aandoening (bijvoorbeeld infectie, auto-immuunsysteemziekte, auto-inflammatoire aandoeningen en maligniteit). Een vroege herkenning leidt tot snellere en adequate behandeling, waardoor de kans op complicaties vermindert.

Primaire systemische vasculitis (PSV) is een inflammatoire vasculaire aandoening die wordt geclassificeerd op basis van de grootte van het aangedane bloedvat. Er zijn verschillende onderliggende vaak immunologisch pathofysiologische mechanismen bij vasculitis betrokken waarbij het niet-specifieke aangeboren (innate) en het specifieke adaptieve immuunsysteem betrokken zijn. Er is steeds meer bekend over de genetische achtergrond van PSV. Bij ANCAgeassocieerde kleinevatenvasculitis (AAV) is de neutrofiel in staat met behulp van de neutrofiele extracellulaire vallen (NETs) samen met het complementsysteem endotheelschade te veroorzaken. Bepaalde cytokines staan op de voorgrond bij sommige PSV-vormen, bijvoorbeeld interleukine (IL)-6 bij giant cell arteriitis (GCA). Specifieke intracellulaire signaaltransductie-pathways kunnen overgeactiveerd zijn zoals de JAK/STAT-pathway bij de ziekte van Behçet en bij grotevatenvasculitis (LVV).

Arganolie wordt gebruikt voor cosmetische en dermatologische doeleinden bijvoorbeeld bij de behandeling van acne en psoriasis. In deze casus wordt een acute contactdermatitis beschreven die optreedt tijdens het gebruik van arganolie ter behandeling van een psoriasis capitis. Patchtesten waren positief voor onverdunde arganolie, maar het oorzakelijke allergeen kon niet worden achterhaald. Bijkomende testen met andere oliën en een aantal potentiële allergenen bleven negatief.

Certolizumab pegol (CZP) is een tumornecrosefactor-alfa (TNF-α)-remmer die recent werd geregistreerd voor de behandeling van matig tot ernstige plaque psoriasis bij volwassenen. De moleculaire opbouw van CZP verschilt van de andere TNF-α-remmers waarbij het Fc-gedeelte, onder andere belangrijk voor het transplacentaire transport van immunoglobulinen (en hierop gebaseerde biologics) ontbreekt. Deze eigenschap maakt CZP een belangrijke toevoeging aan het huidige behandelarsenaal, met name voor de vrouwelijke patiënten met actieve zwangerschap- (wens), daar het de placenta vrijwel niet kan passeren en dus niet in de foetale circulatie terecht zal komen.