Zoek een artikel

Vulvacarcinomen zijn in meer dan 90% plaveiscelcarcinomen. Het plaveiselcelcarcinoom van de vulva kent twee precursor laesies: vulvaire high grade squamous intraepithelial lesion (vHSIL) en differentiated vulvaire intraepitheliale neoplasie (dVIN). vHSIL is geassocieerd met een hoog risico humaan
papilloma virus infectie en kent grote variatie aan klinische presentatie. DVIN is geassocieerd met lichen sclerosus. Zowel vHSIL als dVIN hebben een maligne potentiaal waarbij de kans op maligne ontaarding voor dVIN veel hoger is. DVIN moet daarom primair chirurgisch behandeld worden. In geval van vHSIL is er naast chirurgie ook plaats voor behandeling met topicale 5% imiquimod of laser ablatie. Het adenotype vulvacarcinoom is geassocieerd met vulvaire morbus Paget. Vulvaire morbus Paget is een zeldzame aandoening met chronisch karakter en maligne potentiaal. Van oudsher is het geassocieerd met andere maligniteiten, recent onderzoek toont dat er geen noodzaak is voor aanvullende screening. Naast chirurgische behandeling kan off-label behandeling
met 5% imiquimod overwogen worden.

Vulvodynie is een bijzonder prevalente chronische pijnaandoening van de vulva en dit het vaakst als pijn uitgelokt door druk of wrijving over het vestibulum vaginae en in mindere mate de clitoris. De etiopathogenese is onvolledig begrepen, maar is wellicht complex en multifactorieel, waarbij zowel psychosociale als biologische factoren spelen en zowel genetische als verworven factoren deel hebben in het ontstaan en het persisteren van de aandoening. De vaak jonge patiënte presenteert zich doorgaans met een klacht van oppervlakkige dyspareunie, waarbij in afwezigheid van zichtbare of aantoonbare afwijkingen van het vestibulum, allodynie kan gedocumenteerd worden met de zogeheten Q-tip of cotton tip test. Hoewel er eerder weinig goed opgezet klinisch onderzoek en derhalve weinig evidentie voor mogelijke behandelingen voorhanden is, wordt algemeen vanuit een biopsychosociaal model een multidisciplinaire benadering nagestreefd, die minstens medicamenteuze en psychologisch-seksuologische behandeling zal omvatten, evenals naderhand ook gerichte bekkenbodemkinesitherapie.