Dit onderdeel wordt maandelijks aangevuld bij het verschijnen van het nieuwe NTvDV-nummer.
Indien je een specifiek artikel zoekt dat niet online beschikbaar is, kan je contact opnemen met secretariaat@nvdv.nl.
Wetenschap en innovatie
Zoek een artikel
Rudi Harold Cormane (1925-1987)
Theo van Joost
Theo van Joost, dermatoloog
Rudi Cormane (Bandoeng, 17 april 1925) kreeg poliomyelitis tijdens zijn artsenstudie in Leiden.
Eduard Hubertus Hermans (1894-1981)
Henk Menke
Henk Menke, dermatoloog
De in Maastricht geboren Eddy Hermans studeerde geneeskunde in Utrecht en deed de eerste stap in zijn carrière: assistent op de afdeling dermatologie van het Militair Hospitaal in dezelfde stad.
Hermann Werner Siemens (1891-1969)
Gerard Smeenk
Gerard Smeenk, dermatoloog
Dermatologie als apart vakgebied begon met de Weense arts Plenck, die in 1776 zijn System der Hautkrankheiten publiceerde, waarin huidziekten naar hun zogenaamde efflorescenties werden ingedeeld.
Jan Leonardus Chanfleury van IJsselstein (1819-1905)
William Faber
William Faber, dermatoloog
Chanfleury van IJsselstein (Zierikzee, 8 april 1819) begon in 1838 aan zijn medische studie in Groningen.
Revertant mozaïcisme: natuurlijke gentherapie voor epidermolysis bullosa
M.C. Bolling, P.C. van de Akker, A.M.G. Pasmooij
M.C.
Jan D. Bos (1951-2020)
Menno de Rie
Menno de Rie, dermatoloog
Jan Dositheus Bos, geboren op 13 september 1951 in Leiden, studeerde geneeskunde in Rotterdam.
Zeven (emeriti-)hoogleraren aan het woord - Wat verdween, wat blijft en wat verdwijnt, plus verreikende visioenen
M.C. Zweers, F. Meulenberg
Zeven (emeriti-)hoogleraren aan het woord
Artikel in PDF
M.C.
Erythrodermie bij de neonaat
F.B. de Waard-van der Spek
Erythrodermie in de neonatale periode is een potentieel levensbedreigende aandoening. Het etiologische spectrum varieert van onschadelijke, voorbijgaande ziekte tot potentieel dodelijke ziekte, waaronder infectieuze, immunologische, inflammatoire, ichthyosiforme en metabole stoornissen. Ernstige complicaties, waaronder neurologische stoornissen en overlijden, kunnen optreden
als de oorzaak niet tijdig wordt gediagnosticeerd en behandeld. Aangezien de onderliggende aandoening vaak moeilijk snel te bepalen is, dient de primaire behandeling zich te richten op het identificeren van mogelijke infecties en het behandelen van levensbedreigende complicaties. Neonatale erythrodermie kan het eerste teken zijn van een aangeboren immuundeficiëntie, die vaak leidt tot extracutane symptomen zoals ’failure to thrive’, diarree of atypische infecties. Een multidisciplinaire benadering is van groot belang, met samenwerking tussen (kinder)dermatoloog, kinderarts, geneticus en patholoog. In het bijzonder neonaten met erythrodermie, ‘failure to thrive’ en bijkomende infectieuze, neurologische of metabole ziekte zijn afhankelijk van
gerichte diagnostische stappen om tijdige symptomatische of causale behandeling mogelijk te maken.