Zoek een artikel

Dentogene fistels komen zelden voor. De diagnose wordt in eerste instantie vaak verkeerd gesteld, waardoor ook de juiste behandeling achterblijft. De aandoening kan zich op verschillende manieren, klinisch en histologisch, uiten. Dentogene fistels dienen differentiaal diagnostisch altijd overwogen te worden bij het voorkomen van aangezichtslaesies die recidiveren ondanks behandeling. Daarnaast is het van belang om de medische (inclusief de tandheelkundige) voorgeschiedenis van een patiënt uit te vragen en intra- en extra-oraal onderzoek te verrichten voor het stellen van de juiste diagnose. In deze casuïstiek bespreking werd een 55-jarige patiënte gepresenteerd met een recidiverende nodus, gepaard gaande met dimpling en verkleuring van de overliggende huid in
het submentale gebied. Patiënte had reeds meerdere behandelingen ondergaan en de uiteindelijke diagnose volgde na het verrichten van een orthopantomogram. Het orthopantomogram liet radiolucentie, hetgeen duidt op botverlies, ter plaatse van de distale wortel van gebitselement 31/41 zien met van daaruit fisteling naar de huid. Patiënte werd vervolgens naar haar tandarts verwezen voor verdere behandeling.

Een 22-jarige vrouw die langdurige adjuvante chemoradiatietherapie met temozolomide had ondergaan voor een hooggradig glioom presenteerde zich met koorts, pancytopenie en pijnlijk geïndureerde erythemateuze noduli in beide oksels. Binnen enkele dagen veranderden de axillaire laesies in uitgebreide diepe ulcera met erythemateuze randen. Kweken en histologisch onderzoek bevestigden de diagnose ‘Ecthyma gangrenosum op basis van een Pseudomonas aeruginosa sepsis’. Oncologische patiënten hebben door hun immunosuppressieve behandelingen een verhoogd risico op infecties door opportunistische pathogenen, vooral gedurende langdurige periode van neutropenie. Dermatologen en oncologen dienen bij oncologische patiënten extra bedacht te zijn op zeldzame
opportunistische infecties.

From an epidemiological perspective, the differences in skin cancer between Belgium and The Netherlands are limited. In both countries the incidence is increasing steadily as well as the costs and its impact on the allocation of dermatological care. The difference in health care systems (e.g., open vs restricted access to specialized care) might provide insights in how to best deal with skin cancer epidemic. Moreover, this difference is also interesting in the assessment of innovations in skin cancer care in different models of health care. In conclusion the rising incidence of skin cancer and its direct impact on limited health care resources forces us to be open and critical about the future management of patients with suspicious skin lesions.