Voorwoord

Artikel in PDF

“Nee! Ik wil niet naar binnen!!” “Daan, nu meekomen, de dokter heeft niet de hele dag de tijd!” De stem van moeder slaat over en het kleine broertje op haar arm zet het op een huilen. Je kent Daan als een lief, energiek jongetje dat veel last heeft van eczeem. Zijn moeder heeft twee parttime banen en ziet er vandaag nog iets gestrester uit dan anders. “Sorry hoor”, verontschuldigt ze zich. “Hij heeft net weer een vaccinatie achter de rug en is bang dat hij vandaag hier ook een prik moet krijgen.” Met een stapel lego en hulp van een lieve doktersassistente lukt het om hem de spreekkamer in te krijgen. Vandaag is het moment om te evalueren of het eczeem voldoende onder controle is met maximale lokale therapie. Maar de geëxcorieerde polsen en nek die onder zijn shirt uitpiepen, verraden al dat dit geen kort consult gaat worden.

Bijna iedere dermatoloog ziet dagelijks kinderen op zijn of haar spreekuur, en de één heeft er meer affiniteit mee dan de ander. Maar wat ons allemaal verbindt, is dat we iedere patiënt, kind of volwassene, de beste zorg willen geven. En dat is soms best een uitdaging. Er gebeurt vaak veel in de spreekkamer. Patiënten die met andere behoeften en vragen binnenkomen, de interactie met én tussen kind en ouders, uiteenlopende ziektebeelden, en behandelingen die, bijvoorbeeld door toedieningsvorm of labcontroles, vaak net wat anders zijn dan bij volwassenen. Daarnaast zijn er wereldwijd veel ontwikkelingen op kinderdermatologisch gebied om rekening mee te houden.

Zo is er steeds meer aandacht voor traumavrije zorg bij kinderen, wordt er meer en meer bekend over de origine en behandeling van verschillende genodermatosen en komen er steeds meer biologicals en JAK-remmers op de markt voor steeds jongere patiënten, die veel mogelijkheden bieden maar ook vragen oproepen over veiligheid op korte en lange termijn, en kennis vereisen van bijvoorbeeld vaccinaties. [1] Om nog maar niet te spreken van de enorme invloed van social media en influencers op kinderen.

De domeingroep Kinderdermatologie zit dan ook niet stil. Met onder andere het ontwikkelen en onderhouden van richtlijnen, leidraden en kindermodules in bestaande richtlijnen, het geven van onderwijs binnen de curricula van aios dermatologie en kindergeneeskunde, en het organiseren van symposia, congressen en patiëntendagen, spelen we in op al deze ontwikkelingen. We werken daarin nauw samen met jeugdartsen, kinderartsen en huisartsen. Daarnaast is de domeingroep betrokken bij maatschappelijke vraagstukken, nationale projecten als het NCEP (Nationaal Constitutioneel Eczeem Project) en dragen we bij aan wetenschappelijk onderzoek en het optimaliseren van de zorg voor kinderen met zeldzame aandoeningen binnen Europese samenwerkingen.

Zo zijn we continu bezig met het verbeteren van de kwaliteit van zorg voor kinderen met huidaandoeningen. Net als u, die morgen weer een Daan, Noah of Emma op uw spreekuur ziet. Het is geen verrassing dat goede communicatie in ons vak vaak de eerste stap is op weg naar het leveren van de beste zorg. En laat dit laatste nou net niet altijd het makkelijkst zijn als het over kinderen en hun ouders gaat. [2] Maar oefening baart kunst, en levert uiteindelijk de gesprekken op die het verschil maken. Of in de woorden van Daan: “Als de dokter gisteren ook voetbal heeft gekeken zal ze van eczeem ook wel verstand hebben.”

En dat is precies waarom de kinderdermatologie zo leuk en boeiend is. Veel plezier met het lezen, herkennen, verwonderen en lachen om de prachtige tekeningen op pagina 53. En weet ons te vinden bij ieder kinderdermatologisch vraagstuk, hoe groot of klein ook!

Literatuur

1. Leroy PL. Van trauma naar vertrouwen: procedurele comfort zorg als missing link voor goede zorg. Praktische Pediatrie. 2021;15.
2. Mendels EJ. Valkuilen in de kinderdermatologie. Ned Tijdschr Dermat en Venereol. 2019;3:61-64.

Correspondentieadres
Els de Jonge
E-mail: c.j.dejonge@olvg.nl