C.L.M. van Hees
Jaargang 2016
, volume 9
Tropische infecties worden steeds vaker gezien in niet-tropische gebieden, zo ook in Nederland en België. De belangrijkste reden hiervoor is toename van het aantal reizen van en naar tropische gebieden en immigratie. Ook klimaatverandering speelt een rol.
Het aantal passagiers dat per vliegtuig per jaar over de wereld vervoerd wordt is meer dan vertienvoudigd tussen 1970 en 2015 en telde in 2015 bijna 3,5 miljard (figuur 1).1 TIn dezelfde periode verdubbelde de wereldbevolking van 3,7 miljard naar 7,3 miljard (figuur 2). De luchtvaartorganisatie IATA voorspelt dat het aantal luchtreizigers de komende twintig jaar nog ruimschoots zal verdubbelen, naar een verwachte 7,3 miljard in 2034. De toegankelijkheid van reizen per vliegtuig is sterk vergroot door de opkomst van de prijsvechters. Ook het vervoer over de weg, het spoor en het water groeit jaarlijks. Er wordt vooral gereisd voor recreatie, werk (waaronder militairen), studie, vrijwilligerswerk, familie en vriendenbezoek. Huidinfecties en tropische infecties met cutane verschijnselen die worden gezien bij reizigers zijn bacterieel (pyodermieën, rickettsiosen, difterie), ectoparasitair (scabies, myiasis, tekenbeten, tungiasis), endoparasitair (cutane leishmaniasis), worminfecties (cutane larva migrans, larva currens, filariosen, schistosomiasis), viraal (dengue, chikungunya, zika, herpes) en mycotisch (o.a. dermatofytosen en pityriasis versicolor).2-8
Asielzoekers en vluchtelingen hebben relatief veel gezondheidsproblemen door een slechtere gezondheidszorg in het land van herkomst, armoede, (oorlogs)geweld en/of erbarmelijke omstandigheden tijdens de reis. Behalve fysieke schade kan ook psychische schade een rol spelen. De meeste huidziekten die worden gezien zijn infecties die samenhangen met gebrek aan hygiëne en met crowding, zoals scabiës, pediculosis en bacteriële huidinfecties. Ook worden brandwonden, geïnfecteerde traumatische huidverwondingen en contacteczeem gezien.9 Relatief zeldzame huidinfecties die gezien worden na een langduriger verblijf in een endemisch land dan wel in het land van herkomst bij migranten zijn mycobacteriële infecties (lepra, Buruli ulcus en niet-tuberculeuze mycobacterien), en diepe mycosen zoals mycetoma, chromoblastomycose, phaeohyphomycosis en histoplasmosis.3,10,11
Naast globalisering kan klimaatverandering het risico van geografische verspreiding van door vectoren overgedragen infectieziekten vergroten. Klimaatverandering is geassocieerd met opwarming van het aardoppervlak. De gemiddelde oppervlaktetemperatuur van de aarde is in de 20e eeuw met 0,6 graad Celsius gestegen en zal naar verwachting aan het einde van de 21e eeuw nog zeker 2 graden Celsius verder gestegen zijn.12 De oppervlaktetemperatuur in Europa steeg tussen 1910 en 2016 met 1,4 graad Celsius (figuur 3).13 Veranderingen in temperatuur en in temperatuurvariatie beïnvloeden onder andere muggenpopulaties. Europese landen lopen hierdoor toenemend risico lopen op introductie en (her)vestiging van vectoren die infectieziekten overbrengen. Aedes albopictus en Aedes aegyptii, vectoren van dengue, chikungunya en zikavirus, en diverse species van de Phlebotomine zandvlieg, vectoren van Leishmania, zijn hier voorbeelden van.14,15 Tabel 1 geeft een overzicht van veel voorkomende huidinfecties bij reizigers en migranten en een aantal zeldzamere tropische huidinfecties. Gedurende de presentatie zullen diverse casus besproken worden.
Literatuur
1. http://data.worldbank.org/indicator/IS.AIR.PSGR
2. Gompel A van. Koorts en huiduitslag bij terugkeer uit de tropen. NTvDV 2014, 2.
3. Leder K, Freedman DO, et al. For the GeoSentinel Surveillance Network. GeoSentinel Surveillance of Illness in Returned Travellers, 2007-2011. Ann Intern Med 2013;158(6):456-68.
4. Nurjadi D, Friedrich-Janicke B, Zanger P, et al. Skin and soft tissue infections in intercontinental travellers and the import of multi-resistant Staphylococcus aureus to Europe. Clin Microbiol Infect 2015;21:567.e1-e10.
5. Zeegelaar JE. Infectieuze ulcera bij reizigers uit de tropen. NTvDV 2014, 2.
6. Hees CLM van. Terug uit de tropen: jeukende dermatosen. NTvDV 2014, 2.
7. Faber WR, Hay RJ, Naafs B, et al. Imported Skin Diseases. Elsevier 2013, ISBN 978-0-470-67226-6.
8. Schlagenhof P, Weld L, Grobusch M, et al. Travel-associated infection presenting in Europe (2008-2012): an analysis or EuroTravNet longitudinal, survellance data, and evaluation of the effect of pre-travel consultation. Lancet Infect Dis 2015;15:55-64.
9. Padovese V. http://www.healthcare-in-europe.com/en/ article/16617-dermatologists-venereologists-discuss-refugee-crisis.
10. Hay RJ. Fungal infections. Clin Dermatol 2006;24(3):201-12.
11. Vermazeren-Roij JMJ van, Brusse E, Koljenović S, Hees CLM van. Huidafwijkingen en polyneuropathie: denk aan lepra. Ned Tijdschr Geneeskd 2015;159:A9026.
12. Houghton JT, Ding Y, Driggs DJ, et al. Climate Change 2001: The Scientific Basis: Contribution of Working Group I tot he Third Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Cambridge: Cambridge University Press, 2001.
13. National Centers for Environmental Information. http://www.ncdc.noaa.gov/sotc/
14. Anderson L, Hercogova J, Wollina U, Davis M. Climate change and skin disease: a review of the English-language literature. Int J Derm 2012;51:656-61.
15. Ready PD. Emergence of leishmaniasis in Europe. www.eurosurveillance.com, 11 March 2010.
Gemelde (financiële) Belangenverstrengeling
Geen
Correspondentieadres
Colette van Hees
E-mail: c.vanhees@erasmusmc.nl